برگی از تاریخ – امیرمختار کریمپور شیرازی – روزنامه نگاری که در آتش زنده سوخت

22 اسفند 96 - ان آی تی وی نیوز

 امیرمختار کریم پور شیرازی روزنامه نگار شجاع و اخلاقمدار در شب چهارشنبه سوری سال 1332 با حضور اشرف پهلوی ، برادرش علیرضا پهلوی و تعدادی از سران حکومت پهلوی در زندان زنده زنده سوزانده شد تا اشرف انتقام سختی از وی گرفته باشد.

امیرمختار کریمپور موسس روزنامه شورش بود. کریم‌پور در اولین شمارهٔ آن نوشته بود: «من ملت ایران را به شورش دعوت می‌کنم.»

نتیجه تصویری برای امیرمختار کریمپور

در گوشه سمت راست روزنامه نقل قولی از امام حسن ع دیده می شد با این مضنون: «پیکار کنید، بگذارید جای لکه ذلت، دامن کفن شما آغشته به خون پاک شما باشد. پیکار کنید که مرگ شرافتمندانه هزار بار از زندگی ننگین ستوده تر است.»

امیرمختار کریم‌پور شیرازی (زاده: ۴ بهمن ۱۲۹۹، استهبان- قتل: ۲۴ اسفند ۱۳۳۲،تهران) شاعر، روزنامه نگار و فعال سیاسی هوادار ملی شدن صنعت نفت ایران بود که پس از کوتای 28 مرداد دستگیر و پس از مدتها  شکنجه در زندان دژبان مرکز ارتش در آتش سوزانده شد.

آنچنانکه نوشته شده است به دستور اشرف، ابتدا کریم پور را با گلوله زدند و سپس پیکر نیمه‌جانش را آتش زدند و او را در میان شعله‌های آتش سوزاندند و بدین‌ترتیب، دست به انتقام‌جویی از نیش قلم یک روزنامه‌نگار زدند.

صفدر دوام درباره  کریمپور نوشته است: سرمقاله هاى  شورش که توسط خود کریم پور نوشته می‌شد از اهمیت فوق‌العاده‌ای در میان سایر مطالب روزنامه برخوردار بود که سایر مطالب روزنامه را تحت‌الشعاع قرار می‌داد. اصولاً بیشترین شهرت کریم پور به خاطر نوشتن همین سرمقاله‌هایش بود. «من به قرآن مجید سوگند یاد کرده‌ام که چیزی جز به منفعت ملت ایران نگویم و سطری جز برای آسایش مردم ننویسم. او  در یکی ديگر از سرمقاله‌هایش نوشت: ای مردم، اگر طالب سعادت خویش و خوشی ایران و ایرانیان هستید، چاره منحصر به فرد، فقط یک شورش و انقلاب خونین است!
سرانجام کریم پور شیرازی به عنوان اعتراض پنج روز اعتصاب غذا کرد و در این مدت به حدی ضعیف و لاغر شده بود که قدرت نشستن و حرف زدن هم نداشت . دکتر سیدعلی شایگان و دکتر صدیقی که به کریم پور شیرازی شدیداً علاقه داشتند، نزد او رفتند از وی خواستند که اعتصاب غذای خود را بشکند، ولی او با تمام احترامی که نسبت به این دو نفر قايل بود، تسلیم نشد.
چون در اثر اعتصاب غذا وضع مزاجی کریم پور شیرازی وخیم شده بود، سرتیپ تیمور بختیار فرمانده لشکر ۲ زرهی شخصاً بالای سر او آمد و او هم از کریم پور شیرازی خواست که غذا بخورد، ولی چون دید این روزنامه‌نویس مبارز یکدنده تسلیم نمی‌شود، دستور داد او را به بهداری لشکر ۲ ببرند. کریم پور را با آمبولانس به بیمارستان بردند و به هر ترتیبی بود وی را راضی کردند که اعتصاب غذایش را بشکند و سوپی برای او آوردند، ولی به علت آنکه ده روز غذا نخورده بود، سوپ را برگرداند و حتی روزهای بعد هم معده او هیچ غذایی قبول نکرد. تا این که یک روز آمبولانس جلو بهداری توقف کرد و چند دقیقه بعد کریمپور شیرازی را با برانکارد، داخل آمبولانس گذاشتند و در همان حال بیماری، او را به سوی دادگاه نظامی بردند پرویز خطیبی مدیر روزنامه حاجی بابا می‌گوید: ما همه نگران وضع او بودیم. نیمه‌های شب بود که ما و سایر زندانیان به صدای شلیک دو گلوله از خواب بیدار شدیم. آن شب هر چه از نگهبانان پرسیدیم، جواب صحیحی به ما ندادند. اما فردا صبح گفتند که دیشب کریمپور شیرازی می‌خواست فرار کند که نگهبانان به سوی او تير خالی کردند، و وقتی دستگیر شد او را به شدت کتک زدند. اتهام فرار به کریم پور شیرازی، آن هم با آن حال بیماری و ضعف شدید که حتی نیروی راه رفتن را نداشت، از آن حرف‌ها بود!
قبلاً هم چند‌بار به بهانه کریم پور شیرازی می‌خواسته فرار کند، او را اذیت و آزار کرده بودند. یک روز گفتند او به‌عنوان بالش یک پالتوی سربازی را زیرسرش گذاشته و قصدش آن بود که نیمه شب پالتوی سربازی را پوشیده از زندان لشکر فرار کند. آنها هیچ فکر نمی‌کردند که هیچ آدم عاقلی نمی‌تواند شبانه‌ فقط با پوشیدن یک پالتوی سربازی روی لباس معمولی از زندان فرار کرده و بعد هم از در محوطه لشکر و در مقابل چشم نگهبانان خارج شود.
ما زندانیان سیاسی همگی نگران حال کریم پور بودیم و از همه افسران و سربازان و نگهبانان در‌باره وضع او سوال می‌کردیم، تا آنکه گروهبان ساقی در میان بهت و حیرت و تاثر گفت: کریم پور شیرازی که موفق به فرار شده بود، خودش را با نفت بخاری داریوش فروهر آلوده کرده و آتش زده است. کریم پور، در مدت حبس و در طول محاکمات ظالمانه، چندین‌بار از شدت و فشار شکنجه‌های زندان‌ بان‌ها، دست به خودکشی زد و یک‌بار رگ گردن خود را با تیغ ژیلت برید! ساعت ده صبح آمبولانس آژیرکشان به طرف بیمارستان شماره یک ارتش رفت و ما دانستیم که این آمبولانس حامل جسد کریم پور است. کریم پور شیرازی ساعت ۳ بامداد روز دوشنبه ۱۷ اسفند ماه ۱۳۳۲ در میان شعله‌های آتش سوخت ساعت ده صبح به بیمارستان برده شد و ساعت ۴ بعد از ظهر همان روز، خبر شهادت او منتشر شد و آنگاه این خبر دهان به دهان نقل شد که: به دستور اشرف، ابتدا کریم پور را با گلوله زدند و سپس پیکر نیمه‌جانش را آتش زدند و او را در میان شعله‌های آتش سوزاندند و بدین‌ترتیب، دست به انتقام‌جویی از نیش قلم یک روزنامه‌نگار زدند.

"ما سوگند خورده ایم که تا پای جان از حقوق این گرسنگان و برهنگان در مقابله با سرنیزه و قلدری، بی باکانه، دفاع کنیم." (روزنامه شورش)

محمدعلی سفری گزارش می دهد: شورش در دوران حکومت ملی دکتر مصدق، در واقع افشاگر بسیاری از توطئه های ضد مردمی درباریان و کارشکنان نهضت ملی بود و کریمپور براستی جان خودش را بر سر افشای توطئه گران گذاشت. )۹۷ ) کریمپور با انتشار سروده های انقالبی ش در روزنامه شورش مردم را به برپایی انقالب تشویق می کرد و انقالب را تنها راه حل و گزینه موجود و راه نجات کشور از استبداد می دید:

انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی / انجمن بایست کردن درسرای انقلاب ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند / نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب داروی صبر و شکیبایی نمی بخشد اثر / درد ما را نیست درمان جز دوای انقلاب

کاخ این خونخوارگان را واژگون بایست کرد / ریختن باید زنو از خون بنای انقلاب

نتیجه تصویری برای امیرمختار کریمپور






اخبار مرتبط

  • اینبار نقد کتاب “جاناتان مرغ دریایی” برای توسعه فرهنگ کتابخوانی؛ و اما آشفتگی های پابرجا در نظام آموزشی
  • جهت ثبت در تاریخ- متقاضیان و حامیان تحریم پاسخ دهند؛پمپئو: اگر ایران میخواهد مردمش از گرسنگی نمیرد به آمریکا گوش کند
  • بندر چابهار از تحریم ها معاف شد
  • نامه سرگشاده 50 تن از جداشدگان مجاهدین به کمیساریا عالی آلبانی و اما کمیساریا در خدمت مجاهدین!
  • حساب سازي براي حراج پرسودترين پالايشگاه
  • خبرنگاران تنها به دلیل انجام رسالت خود، مورد تحقیر و توهین قرار می‌گیرند
  • سعید سلطانپور: بنیاد کورش به سواستفاده از نام “جامعه ایرانی” جهت کسب منفعت پایان دهد!
  • حکم شلاق و زندان برای کارگران معترض هپکو!
  • پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *