امید فراغت: آیا روسای فدراسیون ها درد جامعه امروز را می‌دانند؟!

امید فراغت

17 اردیبهشت 97 - امید فراغت- ان آی تی وی نیوز

جوامع ایدئولوژیک پر از تناقضات حل نشده است. از یک سو چارچوب های مکتبی و مذهبی محوریت دارد و از سوی دیگر داده های جوامع توسعه یافته در قالب ادبیات فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و ورزشي همچون تار و پودي، ادبیات موجود داخلی را در هم می تند و با وجود مقاومت های بی شمار و بدل های مختلفی که به کار برده اما هنوز نتوانسته ایم در برابر واقعیت جوامع بین المللی وجهه موفقی را به معرض نمایش بگذاریم! البته از نقطه نظر نظامی نقطه قوت مهمی در منطقه شده ایم اما واقعیت نظامی، همه واقعیت یک جامعه توسعه خواه نیست.

🖊 آقای سلطانی فر!
به همین دلیل است که نوگرایان و تجددخواهان این سبک از مقاومت های شکننده را« بیگاری نگرشی» می نامند و از سوی دیگر سنت گرایان که موافق وضع موجود هستند، از هر گونه تغییر ترس دارند؛ چرا که تصورشان بر این است که در ادبیات جدید هیچ نام و نشانی از آنان باقی نمی ماند.

🖊 آقای سلطانی فر!
ماهیت و نهاد ورزش کشور بر اساس سنتگرایی شکل گرفته و دیدگاه این است که می توان از ورزش به عنوان سوپاپ اطمینان بهره برد؛ سوپاپ اطمینانی که بشود جامعه نوجوان و جوان موثر امروز را مهار کرد. سوال این است که تا به اکنون به چه میزان توانسته ایم موجودیت ذهنی و فکری جامعه امروز را مهار کنیم؟!

🖊 آقای سلطانی فر!
بارها نتایج مطلوب ورزشی را در دولت های مختلف تجربه کرده ایم اما آیا دوای درد مشکلات جامعه بوده است؟! شاید توانسته باشیم با برخي نتایج ورزشی لحظات و احساس شادی را برای مردم فراهم آوريم اما آیا این نتایج پایدار بوده است؟ اگر پاره نتایج اتفاقی ورزشی را به عنوان یک مخدر و مسکن در نظر بگیریم، آیا چنین مسکن هایی درمانگر است؟

🖊 آقای سلطانی فر!
آیا روسای فدراسیون های ورزشی، درد جامعه امروز را می دانند؟! روسای فدراسیونی که درد جامعه خود را نداند، نباید صلاحیت نشستن بر صندلی جایگاه ورزشی را داشته باشد اما متاسفانه می بینیم که نه تنها درد شناس نیستند بلکه درد افزا نیز شده اند!

🖊 آقای سلطانی فر!
کارکرد نهاد ورزش در دولت های مختلف با یک تلرانس اندک در یک مدار حرکت دارد! فقط برخی آدم ها جابه‌جا می شوند و متاسفانه ادبیاتی جا انداخته‌اند که فقط این عده می توانند حافظ منافع نظام باشند! اما راقم سطور با صراحت و شجاعت اعلام می دارم که این گونه نگرش ها با کوچک ترین رعد و برقی، چتر به سر از موقعیت مخاطره فرار را بر قرار ترجیح می دهد و آن گاه، فقط مردم می مانند و حوضی خالی از آب که دوباره باید آن را پر کنند.

🖊 آقای سلطانی فر!
راقم سطور بر این نظر است که ادبیات موجود ورزش نه تنها نقش درمانگر بلکه نقش مخرب دارد و شما بايد اولین وزیری باشید که در ساختار ورزش و همچنین ادبیات آن، نقطه عطف ایجاد مي‌کنید؛ در غیر این صورت شما نیز یک بازنده لقب خواهید گرفت.

🖊 آقای سلطانی فر!
نسبت به هر مسئول و ريیس فدراسیون و تیم کاری شان که ابهام مالی وجود دارد، بدون اغماض تصمیم بگیرید. این کسان نه تنها حافظ منافع کشور نیستند بلکه به شیوه ای رفتار اقتصادی داشته اند که باعث بی اعتمادی مردم به ساختار شده اند! حق استفاده از کلماتی را که جزو مقدسات مردم است، ندارند. به آنان گوشزد کنید جامعه امروز، جامعه دیروز نیست که سوار بر واژگان شوید و در پشت واژگان هر کار غیر متعارفی را به انجام برسانید.






پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *