خاورمیانه،کشتار، اشغال و جنگ در چارچوب قوانین بین الملل

سارا زهیری- جهان مبدل شد و کسی در غرب نفهمید!

18 خرداد 97 -سارا زهیری- ان آی تی وی نیوز

شکست دادن آپارتاید اسراییل با اسلحه به دست نخواهد آمد، اما با مقاومت مدنی چرا. این عنوان مقاله ای ست که در veteranstoday منتشر شد و قوانین بین الملل را حامی جنگ و تروریسم معرفی کرد.

قابل انکار نیست که برای ایالات متحده و رهبران صهیونیست های یهودی آمریکایی، اسرائیلی ها و فلسطینی ها مدت ها پیش می توانستند صلح را به دست آورند.

تصمیم اخیر آمریکا برای وتو (اصل 44 قانون وتو برای حفاظت از اسرائیل) که در برابر قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل که برای حمایت از مردم فلسطین در برابر اقدامات اخیر اسرائیلی ها طراحی شده بود را می توان یکی دیگر از اقدامات شرم آور سیاسی برای حمایت از اسرائیل دانست. کسانی که در ایالات متحده هستند و همیشه در مقابل راه حل مسالمت آمیز در خاورمیانه می ایستند. افرادی که همیشه خواهان جنگ بعدی در خاورمیانه هستند و با اقدامات سیاسی اینچنینی مقدمات جنگ بعدی را فراهم می کنند.

من هرگز نمی توانستم درک کنم که چرا مردم فلسطین تنها استثنا در قوانین بین المللی هستند؟

آیا قوانین بین المللی به گونه ای تنظیم شده است که تضمین کننده حقوق اشغالگران باشد؟ و به اشغال شده ها اجازه دفاع مشروع از خود را بگیرد؟

آیا قوانین بین المللی تنظیم شده اند تا حق داشتن سلاح تنها به اشغالگران و جنگ طلبان تعلق داشته باشد و نه هیچ گروه دیگر؟ تا سرزمین هایی اشغال شود و اگر کشوری هم به کمک اشغال شده گان بیاید مورد تحریم و جریمه بین المللی قرار بگیرد؟ تا تروریست خوانده شود و اقداماتش نامشروع تعریف شود؟

آمریکایی ها این کار را انجام دادند، فرانسوی آن را انجام داد، هلندی آن را انجام داد، بلژیک انجام داد، نروژی آن را انجام داد؛ کل اروپا در مقابل هیتلر و همپیمانانش اسلحه به دست گرفتند.حتی یهودیان لهستانی مسلح شدند و با ارتش آلمان مهاجم، در قیامی که به گتوی ورشو شناخته می شود، جنگیدند.

آمریکا به کمک آنها آمد. آمریکا ژاپن را با بمب اتمی تنبیه کرد. ...

چرا اینطور است که کل دنیا حق مبارزه و مقاومت در برابر ارتش خارجی اشغالگر است - اما فلسطین نه! سوریه نه!

حتی آفریقایی ها در برابر قدرت های استعماری اسلحه به دست گرفتند؛ و به یاد بیاوریم یک میلیون الجزایری که در مبارزه با استعمارگران فرانسوی جان باختند.

نگارنده می نویسد: ما آمریکایی ها نباید ویتنامی های شجاع را که بیش از 40 سال با ما و فرانسوی ها جنگیدند، فراموش کنیم، و بله، آنها آزادی خود را به دست آوردند و در نهایت ما با خواندن حقیقت تاریخ حق به آنها حق دادیم که در برابر ما از خود دفاع کردند.

آنها میخواهند ما آمریکایی ها تجاوز اسرائیل به فلسطین در سال 1948 را فراموش کنیم؛ ما چگونه می توانیم یک مقاومت مدنی که توسط یک راهمپیمایی صلح آمیز انجام شد اما توسط ارتش اسرائیل به خون کشیده را شد را فراموش کنیم؟ چگونه می توانیم از وتوی آمریکا در حمایت از این جنایت آسان گذر کنیم؟

آنها 51 سال است در حال مقاومت در برابر اشغال سرزمین شان هستند. 51 سال بدون هیچ پیشرفتی در روند صلح. غزه زندانی بزرگ است و تنها تفاوتی که می توان میان آشویتز با این زندان قائل شد اتاق های گاز آن است. حقیقت غزه که هرگز رسانه ای نشده است این است.

حمایت و حتی سکوت جامعه جهانی در کشتار هدفمند مردم غزه خود بیانگر این حقیقت است. گویی یک مشت زندانی دست به شورش زده اند که سرکوب حق آنان است. زندانی که بیش از 1100 نفر کشته و بیش از 3500 نفر زخمی شدند.

اسرائیل رفتار جنایتکارانه خود را با هدف قرار دادن یک تیم پزشکی و ترور یک پزشک جوان فلسطینی، رازان النجار، نشان داد. سپس اسرائیل در مورد آن رجز هم خواند.

این در حالیست که وقتی حماس یک آزمایش موشکی بدون آسیب رساند یا نابود کردن مکانی انجام داد همین جامعه جهانی در برخورد با این جنایت بزرگ گوی رقابت را از یکدیگر ربودند اما هرگز به اسرائیل برای بمب باران سوریه یا فلسطین اعتراضی نکردند و همیشه هر اقدام نظامی اسرائیل را مشروع خوانده اند.

حتی با "توافق صلح" میان سازمان آزادیبخش فلسطین و اسرائیل در آنچه که به عنوان توافق اسلو شناخته می شود، اسرائیل هزاران فلسطینی را به قتل رساند، از سال 67 بیش از یک میلیون نفر را روانه زندان نمود، بیش از 50 هزار خانه را ویران کرد و بیش از 3 میلیون  فلسطینی را روزانه توسط 550 "نقاط بازرسی امنیتی" تحقیر می کند.

همه اینها با حمایت های بین المللی و تحت چارچوب قوانین بین المللی انجام می شود.

 

 

 

 

0





اخبار مرتبط

  • راه‌اندازی جنگ روانی گسترده و دلهره اور علیه مردم ایران توسط دشمنان داخلی و خارجی
  • مقایسه انتخابات ایران با غرب
  • روزنامه لس انجلس تایمز ، بخش اظهارنظر بیمارستانهای ایالات متحده در برابر شیوع ویروس کرونا آماده نیستند، اینست آنچه که باید انجام دهند. بقلم ویلیام هسلتاین ۲۴ فوریه ۲۰۲۰ مترجم :خانم ستاره درخشان
  • بیماری کرونا درایران ، انتخابات مجلس و برخورد غیر منطقی رسانه های فارسی زبان خارج
  • بازتاب انتخابات مجلس ایران در رسانه های خارج از کشور
  • آخرین مرد استوار – قاسم سلیمانی و اینکه ملتها چگونه برای جنایت تصمیم میگیرند. مقاله ای از نیویورکر
  • ایا مرگ محمدرضا شاه دراثرابتلا به بیماری ایدزبود؟
  • بازتاب منفی دست دادن ظریف با ترودو دریک ملاقات سیاسی درآلمان
  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *