سرمقاله روزنامه 19دی 29 خرداد -هجوم دسته جمعی نقدینه داران

3 تیر 97 – ان آی تی وی نیوز

حسن طاهری -هجوم دسته جمعی نقدینه داران

«ایران بیشتر از هر چیزی به پول نیاز دارد.»
این گزارش کوتاه و بسیار پرمغزی است که ادوارد پتوس و تامس بارکر، دو کارگزارکمپانی هند شرقی، در حدود 300 سال پیش از اوضاع اقتصادی ایران ارائه کرده اند.
گزارشی که پس از گذشت سه قرن، شکلی معکوس به خود گرفته است. طبق آخرین آمارهای بانک مرکزی نقدینگی از مرز یک تریلیون و 500 هزار میلیارد تومان گذشته است؛ و این یعنی جامعه ایرانی، با مردمانی ثروتمند از نقدینگی های متعدد، در فقر و تورم و ناامنی اقتصادی به سر می برند.
هجوم یک باره سرمایه ها به بازار ارز و طلا و مسکن و پس از آن به بازار سهام، همه نشانه یک بیماری بدخیم و مهلک اقتصادی در نظام اقتصادی ایران، یعنی فربگی و انباشت نقدینگی و چاقی و تراکم مفرط سرمایه های معطل است.
بیماری ای که به جهت نبود ساختار با ثبات و زیرساخت مقاوم اقتصادی، در یک قرن بواسطه نبود فلزات پربها و کمبود مسکوکات و در قرن دیگری به واسطه زیادی پول و وفور نقدینگی در دست جامعه، همه برنامه ها و طرح های معیشتی و رفاهی یک ملت را، تحت الشعاع ناامنی و استرس و اضطراب های ساعتی و لحظه ای و غیرمترقبه قرار داده است.
رئیس سازمان بازرسی کل ایران، خبر از خرید 380 هزار سکه طلا، توسط 50 نفر در طرح پیش فروش سکه بانک مرکزی دربهار 1397 داده است. این تعداد افراد که 5 درصد از خریداران سکه را شامل می شود، علاوه بر 95 درصد خریدارانی است که با در دست داشتن نقدینگی، در پی تبدیل آن هستند. خریدارانی که یک روز در بازار مسکن و روزی در بازار سهام و روز دیگری در بازار سکه و این بار در بازار سهام، در هجومی شبیه حرکت دسته جمعی سارها و ساردین ها، بدون داشتن هیچ برنامه و سردسته و راهنمایی، در حرکتی به ظاهر مواج و منظم، پیچیده ترین معادلات و الگوریتم های اقتصادی را در نوردیده و درهم می پیچند.
تحریم، سایه جنگ، منازعات منطقه ای و شاید بی تدبیری هر کدام بتواند در بالا بردن درجه تب و میزان ولع جامعه و حرکت های هجوم وار و بی هدف تبدیل نقدینگی، مؤثر باشد، اما هیچ یک توجیهی برای کاهلی و دست روی دست گذاشتن تیم اقتصادی کشور نیست.
خریدارانی که یک روز در بازار مسکن و روزی در بازار سهام و روز دیگری در بازار سکه و این بار در بازار سهام، در هجومی شبیه حرکت دسته جمعی سارها و ساردین ها، بدون داشتن هیچ برنامه و سردسته و راهنمایی، در حرکتی به ظاهر مواج و منظم، پیچیده ترین معادلات و الگوریتم های اقتصادی را در نوردیده و درهم می پیچند.
تحریم، سایه جنگ، منازعات منطقه ای و شاید بی تدبیری هر کدام بتواند در بالا بردن درجه تب و میزان ولع جامعه و حرکت های هجوم وار و بی هدف تبدیل نقدینگی، مؤثر باشد؛ اما هیچ یک توجیهی برای کاهلی و دست روی دست گذاشتن تیم اقتصادی کشور نیست.
اقتصاد دانان، همواره به حجم بالای نقدینگی انتقادات تندی وارد می کنند. از سویی تولیدکنندگان همیشه از کمبود نقدینگی گلایه مند بوده و مدعی هستند، نقدینگی کشور در رگ های اقتصاد نمی چرخد.
کلید حل این معادله به ظاهر سهل ممتنع، گویا امروز به دست حسن روحانی است. همان کسی که قبل از آغاز ریاست جمهوری اش با انتقاد از افزایش نقدینگی در دولت قبل، پرسید: «آیا نقدینگی را هم دشمن بالا برد؟»

0





دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *