توتال رفت و شرکت نفتی چینی جایگزین توتال شد

4 آذر 97 - ان آی تی وی نیوز

بیژن زنگنه وزیر نفت با اشاره به خروج توتال از پروژه توسعه فاز 11 پارس جنوبی، گفت: شرکت CNPC چین رسما جایگزین توتال شده برای توسعه فاز 11 پارس جنوبی شده، اما عملا شروع به کار نکرده است.

وزیر نفت افزود: باید با شرکت چینی CNPC مذاکره شود تا مشخص شود فعالیت عملیاتی و اجرایی را از چه زمانی آغاز می کند.

لازم به ذکر است مدافعان قرارداد فاز 11 این‌گونه القا می‌کردند که منتقدان اين قرارداد حالا دلواپس عدم حضور توتال شده‌اند و مدام سراغ اين شرکت را می‌گیرند درحالی‌که اصل ماجرا چيز ديگري است. از همان سال 92 که وزیر نفت شرکت‌های ايراني را از مسير توسعه فاز 11 کنار گذاشت و قول آن را به فرانسوی‌ها داد، بسياري از کارشناسان و منتقدان وي بارها اعلام کردند که خيري از اين شرکت به صنعت نفت نخواهد رسيد و با توجه به مشترک بودن ميدان گازي پارس جنوبي و موقعيت مرزي فار 11، سپردن اين پروژه به فرانسوی‌ها تنها و تنها منافع قطر را تأمین می‌کند.

وزارت نفت بی‌توجه به پيشينه اين شرکت ولي راه خود را رفت و قرارداد بسيار جذابي را با توتال منعقد کرد؛ يک قرارداد جذاب با امتيازاتي ويژه به سبد توتال رفت اما پاتريک پويانه مديرعامل اين شرکت بارها از عدم خارج شدن اين شرکت از قرارداد گفت. وزير نفت که در مراسم امضاي اين قرارداد گفته بود توتال اسلام را نجات می‌دهد، رسماً اعلام کرد توتال در شرايطي می‌تواند از اين قرارداد کناره بگيرد که اتحاديه اروپا، ايران را تحريم کند. زنگنه اعلام کرد در قرارداد به‌روشنی قيد شده است توتال نه تحت قوانين آمريکا بلکه از قوانين اتحاديه اروپا پيروي می‌کند و حتي قرار شد توتال و شرکت ملي نفت ايران دراین‌باره، اطلاعیه‌ای رسمي منتشر کنند که البته هیچ‌گاه چنين اتفاقي رخ نداد.

وزير نفت هم چند هفته یک‌بار از ماندن توتال در ايران می‌گفت و سعي داشت به همگان اين اطمينان را بدهد که خبري از به هم خوردن اين قرارداد نيست ولي توتال از کانال‌های خاص خود به وزارت نفت پيام می‌داد که خود را آماده «متارکه» کنيد.

همه اتفاقاتي که امروز در اين قرارداد رخ‌داده است عیناً همان پیش‌بینی‌هایی است که پیش‌تر عنوان‌شده بود؛ از تبعيت تمام و کمال توتال از آمريکا تا معطل ماندن توسعه مرزی‌ترین فاز پارس جنوبي. همه اين اتفاقات به وزارت نفت گوشزد شد ولي اين وزارتخانه بدون توجه به راهکارهايي که می‌شد براي سفت کردن پیچ‌های اين قرارداد به کار بگيرد، امتيازات ویژه‌ای به توتال اهدا کرد چراکه تنها به دنبال امضاي يک «قرارداد» بود آن‌هم با توتال.

به هر حال امروز یک مسئله روشن است: تمام دفاعیات وزیر نفت از قرارداد توتال اشتباهی تاریخی اما به ضرر منافع ملی بوده است.






پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *