بازی دوگانه اروپا با الجزایر

با فعال شدن دوباره اروپایی ها در شمال افریقا، تحلیل گران معتقدند اروپا دوباره عزم تسلط بر کشورهای عربی شمال افریقا دارد و به نوعی استعمار نو زنده شده است. شمال افریقا سالها خاطره تلخ حضور اروپایی ها را دارد و بسیاری از مردم این کشورها برای نبرد اخراج اروپایی ها، کشته های فراوانی دادند. تا جایی که انقلاب معروف الجزایر و نبرد علیه فرانسوی ها بزرگترین انقلاب تاریخ کشورهای شمال آفریقا بود.

با این حال، از مدتی قبل شاهد حمایت کشورهای اروپایی از تظاهراتی هستیم که در الجزایر ادامه دارد. بوتفلیقه رئیس جمهوری الجزایر با اعلام نامزدی مجدد، جریان جدیدی را در الجزایر به وجود آورد. گروهی از احزاب 4 گانه بزرگ الجزایر با حمایت از کاندیداتوری او، رسما از رای به بوتفلیقه سخن گفتند و گروهی دیگر که از سوی اروپا، بارها مورد حمایت قرار می گیرند. اما اروپایی ها با انتشار بیانیه ای مشترک خواهان ممانعت از بوتفلیقه برای شرکت در انتخابات دور جدید شده و از او خواسته اند نسبت به ازادی های مدنی بیشتر تلاش کند. این موضوع درحالی است که بوتفلیقه رئیس جمهوری الجزایر در اروپا به سر می برد و بستری است. رئیس جمهوری که 80 سال را گذرانده و توانسته تا حدودی ثبات را در الجزایر حفظ کند. کشوری که در وسط بحران لیبی قرار دارد. البته بسیاری معتقد بودند موج بیداری های اسلامی در شمال آفریقا به الجزایر هم خواهد رسید که اینطور نشد و با اصلاحاتی که بوتفلیقه آن را عمیق میداند، مانع از بحران در این کشور گردید.

سوال اینجاست، چرا از یک سو اروپایی ها از اعتراضات علیه بوتفلیقه حمایت میکنند و از سوی دیگر رسانه ها و خدمات مختلف درمانی را برای برگشتن سلامتی بوتفلیقه بکار می گیرند. این بازی دوگانه از کجا شکل گرفته و هدف بروکسل از این بازی چیست؟

در پاسخ به این سوال باید گفت، اروپایی ها درس بزرگی از ناامنی شمال افریقا بدست آوردند. هرگاه شمال افریقا به ویژه کشورهایی مثل لیبی، تونس و الجزایر دچار مشکل و بحران شد، سر ریز امنیتی آن به اروپا کشیده شد و این منطقه را نا امن کرده است. ترس اروپا از این است که با رفتن بوتفلیقه، الجزایر دچار بحران شود و نتوان الجزایر متحد را دید و همچون لیبی شاهد رشد تروریسم و مهاجرت به سمت اروپا باشیم. مسئله ای که می تواند بزرگترین بحران امنیتی اروپا پس از سال 2011 و حتی بزرگتر از بحران مهاجرت سوریه شود. از سوی دیگر الجزایر یکی از مهمترین تامین کنندگان گازی جهان است و اروپایی ها خوب میدانند انرژی در این منطقه به چه معناست. به ویژه پس از بحران برجام با ایران و تلاش روسیه برای بستن شیر فلکه گاز صادراتی به این قاره! در واقع بوتفلیقه ناجی اروپا از سرما و حل مشکلات اقتصادی این قاره به دلیل انرژی است. اما همه اینها در صورتی است که بوتفلیقه به حرف بروکسل گوش دهد. فشار اروپایی ها به بوتفلیقه برای حمایت از مخالفان او در شرایطی است که وی از بهترین امکانات اروپایی استفاده میکند. بر همین اساس می توان گفت، هدف اروپایی ها از این حمایت ها بیش از انکه واقعی و میدانی باشد، برای امتیاز گیری بیشتر از بوتفلیقه و الجزایر در آینده نزدیک است.

0





دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *