رضا پهلوی با مایکل روبین در موسسه آمریکن اینترپرایز ملاقات کرد

توضیح- انستیتو امریکن انترپرایز (American Enterprise Institute) در سال 1943 برای تحقیقات در زمینه سیاست‌گذاری کلان آمریکا پایه‌گذاری شد. این سازمان یکی از مهم‌ترین و بانفوذترین موسسات سیاست‌گذاری در آمریکا است که با سیاست‌مداران مرتبط با حزب جمهوری‌خواه و نومحافظه‌کار ارتباط گسترده‌ای دارد. ریشه این موسسه به انجمن تجاری برمی‌گردد که در نیویورک با نام انجمن انترپرایز آمریکا از سال 1983 فعالیت می‌کرد.

 

اگر چه نظریه‌پردازان امریکن انترپرایز در حوزه‌های مختلفی مانند سیاست‌های اجتماعی و داخلی تخصص دارند اما باید گفت که شهرت این موسسه به خاطر سیاست‌های نظامی‌گری خارجی و امنیتی‌اش است که بازتاب نظرات نومحافظه‌کاران و دیگر ملی‌گرایان تندرو است. بسیاری از نظریه‌پردازان این موسسه از حامیان حمله به عراق حتی قبل از واقعه 11 سپتامبر بودند و برای آغاز جنگی گسترده با تروریسم فشار میآوردند. این موسسه همچنین با «پروژه قرن نوین آمریکایی» ارتباط و همکاری نزدیکی دارد. این پروژه یک گروه نومحافظه‌کار تندرو است که به عنوان ابزاری مهم برای ایجاد ائتلافی گسترده از بازیگران سیاسی محافظه‌کار با برنامه تهاجمی آمریکا بعد از جنگ سرد کار می‌کند.

در سال‌های آخر دولت جورج بوش، تحلیل‌گران موسسه امریکن انترپرایز و نظریه‌پردازان آن، توجه خود را متوجه ایران و دیگر نقاط مهم خاورمیانه کردند. از جمله تلاش‌های آنها ایجاد بخش مخصوص ایران در این موسسه در سال 2006 بود. بخش ایران موسسه امریکن انترپرایز توسط گروهی از مخالفان ایرانی اداره و مدیریت می‌شود که به تازگی از ایران خارج شده‌اند و ریچارد پرل از مشاوران سابق پنتاگون پشت این جریان است.
شمار زیادی از اعضای سابق و فعلی این موسسه از حامیان سرسخت گسترش مداخله نظامی آمریکا در خاورمیانه و اقدام نظامی علیه ایران هستند. از جمله این افراد لدین، گرشت و مایکل روبین هستند.

ملاقات رضا پهلوی و مایکل روبین در موسسه آمریکن اینترپرایز

این ملاقات که خبر آن امروز در فضای مجازی منتشر شده است سوالات بسیاری را می تواند در اذهان تحلیلگران و همینطور مخاطبین ایجاد کند.

آنگونه که گفته می شود این ملاقات به دعوت آقای مایکل روبین صورت گرفته است.
مایکل روبین در تابستان 94 گفته بود معتقد است ایرانی‌ها نه انسان‌های عادی مانند آمریکایی‌ها، بلکه موجوداتی غیرعادی هستند که تفکرات عجیب و مرموزشان را تنها متخصصین آموزش‌دیده می‌توانند درک کنند. علت مطرح شدن این بحث در برهه کنونی، مذاکرات اخیر هسته‌ای برای رسیدن به توافق بر سر برنامه هسته‌ای ایران است.

وی در 26 آذر 97 در مقاله ای که طی آن به چگونگی وقوع جنگ داخلی پرداخته بود نکته ی ابهام تحلیل های ناموفق را عدم نفوذ اطلاعاتی در سپاه پاسداران دانسته و نوشته بود:

دستگاه اطلاعاتی آمریکا در مورد سپاه پاسداران با دو نقطۀ کور مواجه است: یکی گروه بندی های داخلی سپاه است. اینکه چه تعدادی برای منافع مادی به آن پیوسته اند و چه تعدادی به خاطر باورها و ایدئولوژی درآن خدمت می کنند. این را کسی نمی داند.

وی افزود: نقطه کور دوم یگانهای خاص هر استان است (تهران استثنائا دو یگان ویژه دارد). اینها مامور برقراری نظم هستند اما نمی دانیم که چه نسبتی از این یگانها را بومی ها و چه نسبتی را غیر بومی ها تشکیل می دهند. اگر نسبت بومی ها بر نسبت پایبندان به ایدئولوژی بچربد، هنگام دریافت فرمان سرکوب، بومی ها که به سرزمین خود وفادارند شاید به سرکوب همکلاسی ها، همشهری ها و اعضای فامیل اقدام نکنند. در چنان حالتی با مرگ خامنه ای و شورش اقلیتها، سپاه حداکثر شاید بتواند کلان شهرها و میدانهای نفتی را حفظ کند. شوراهای محلی و شورشیان خلاء سپاه و قدرت مرکزی را پر می کنند بعضی شاید اعلام استقلال کند و بعضی نیز از نوعی فدرالیسم حمایت کنند.

لازم به ذکر است اندیشکده امریکن انترپرایز دارای شش وب‌سایت مرتبط با خود است که یکی از آن‌ها به نام tracker iran اختصاص به مسائل ایران دارد. یکی دیگر از وب‌سایت‌های مرتبط با این اندیشکده،Critical threats است که مسائل امنیتی مرتبط با منطقه ما را مورد بررسی قرار داده و یکی از مهم‌ترین بخش‌های این وب‌سایت هم مرتبط با مسائل ایران است.

درآمد سالانه امریکن انترپرایز 30 میلیون دلار است که شامل کمک‌های شرکت‌ها، افراد و بنیادها می‌شود. از جمله کمک‌کنندگان اصلی به این موسسه بنیادهای محافظه‌کاری چون بنیاد اسمیت ریچاردسون، الین، اسکایف و لیند هستند. از سال 1985 تا 2005، این موسسه بیش از 40 میلیون دلار کمک مالی از بنیادهای راست‌گرا دریافت کرده است. امریکن انترپرایز سیاست مشخصی درباره کمک شرکت‌ها دارد که بر اساس آن، شرکت‌های ملی و چندملیتی که از این موسسه حمایت می‌کنند، رابطه نزدیکی با نظریه‌پردازان آن دارند و به طور مرتب تحقیقات و تحلیل‌های این موسسه را دربار مسائل کوچک و بزرگ دریافت و استفاده می‌کنند. از جمله شرکت‌هایی که به این موسسه کمک مالی می‌دهند، جنرال الکتریک، آماکو، کرافت، فورد، جنرال موتورز، کداک، متروپلیتن، شل،کرایسلر، چارلز استوارت موتورز، جنرال میلز، آمریکن اکسپرس، کرنینگ گلس، مورگان گارانتی و صنایع پی‌پی‌جی هستند.


0





پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *