(Untitled)

وضعیت درون اسرائیل بحرانی شده و احتمال رای آوردن جناح تندروی لیکود کاهش یافته و دستگیری نتانیاهو قوت یافته است. در این شرایط واشنگتن به کمک اسرائیلی ها آمد تا از اختلافات داخلی سرزمین های اشغالی بکاهد. در چند روز اخیر طرف های درگیر انتخابات یک دیگر را به جاسوسی ایران متهم ساختند. نخست وزیر اسرائیل، ژنرال بنی گانتس را متهم ساخته ایران از او جاسوسی می کرد و جناح مقابل خواهان رسیدگی قضایی به پرونده جاسوسی ایران از خانواده نتانیاهو است. در چنین شرایطی برگ ترامپ برای کاهش دعوای سرزمین های اشغالی رو شد.

ترامپ مدعی شد قرار است در سفری به اسرائیل بر خلاف تمام کنوانسیون های بین المللی به ویژه قطعنامه 181 سازمان ملل، رسما جولان را بخشی از خاک سرزمین های اشغالی فلسطین اعلام کند و مالکیت جولان را به اسرائیلی ها ببخشد. ترامپ تصور میکنند این خط سیاسی می تواند به تنش سیاسی میان اعراب و اسرائیل کمک یکند و سبب پایان یافتن به درگیری میان مسلمان با اسرائیلی ها می شود.

طرح معامله قرن که بخشی از سیاست اعلامی واشنگتن است چند قدم مهم دارد. تثبیت مرزهای سرزمین های اشغالی، انتقال فلسطینی ها به مصر و اردن، پرداخت هزینه این انتقال توسط ریاض، خلع سلاح مقاومت در لبنان و پایان دولت اسد. در حالی که اولین قدم ورود به این مرحله خلع سلاح مقاومت در غزه بود. اما نه تل آویو و نه واشنگتن نتوانستند این موضوع را اجرایی کنند و همین امر موجب شد تا گام دوم یعنی تثبیت سرزمین های اشغالی دستور کار قرار گیرد و دو منطقه مهم و پرتنش قدس و جولان برای همیشه به نام اسرائیل زده شود. در حالی که قرار بود این مناطق در طرح معامله قرن مذاکره شود. اما ترامپ بدون توجه به وعده ها و تواقات اولیه با کشورهایی چون عربستان، امارات، مصر و اردن به سراغ پذیرش اسرائیل یا هیچ! رفت و سیاست خود را قبولاندن این طرح قرار داد. در چنین شرایطی چند راه پیش روی کشورهای عربی از جمله اردن، مصر، عربستان و امارات قرار دارد.

الف) پذیرش سیاست های حداکثری ترامپ: در چنین شرایطی همانطور که ترامپ اعلام کرده این کشورها چون گاو شیرده صرفا هزینه های یک طرح را می دهند و در بازه زمانی کوتاه مدت طرح تجزیه خاورمیانه را شاهد هستیم. در این رویکرد دولت های عربستان و امارات به پرداخت پول هزینه زندگی فلسطینی های اواره در اردن و مصر را پرداخت میکنندو برای همیشه منطقه ای به نام کرانه باختری و غزه وجود ندارد. در چنین شرایطی بخشی از صحرای سینا و شرق رود اردن برای اسکان زندگی فلسطینی ها انتخاب می شود و برای همیشه نامی از فلسطین در نقشه جهانی باقی نمی ماند

ب) مخالفت با سیاست های حداکثری ترامپ و پذیرش سیاست سازش: هر چند پذیرش این سیاست محتمل تر است اما رویکرد ترامپ نشان داده در صورت مخالفت زیر میز می زند و این امر می تواند به سرنگونی حکومت بن سلمان یا اطرافیانش منجر شود. در پس آن دریگری در منطقه بالا برود و همانند جنگ دو روزه تنش در سرزمین های اشغالی به بحران حیاتی این رژیم برسد. البته بعید است کشورهای عربی نسبت به نابودی کامل سرزمین های فلسطین واکنشی بیشتر از یک بیانیه داشته باشند.

0





دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *