سنگسار بچه خرس و جولیان آسانژ در گوانتانامو-فاجعه ای به نام سکوت در هنرمندان و روشنفکران

یک تیر 98 - سارا زهیری- ان آی تی وی نیوز

کمتر از ده روز پیش در مصاحبه ای با us iran tv با آقای جلیل مرتضوی از لزوم همبستگی در مقابل دستگیری جولیان آسانژ، بنیانگذار سایت افشاگر ویکی لیکس و بنیانگذار رسانه های جدید و مستقل سخن گفتم. در آن مصاحبه به وضعیت اسفبار جولیان آسانژ در زندان بلمارش لندن که به گوانتامویِ بریتانیا معروف است اشاره کردم و تماس گروه های صلح و الیت بسیاری از کشورها جهت همبستگی هنرمندان و الیت و روشنفکران و نویسندگان ایرانی به سایر همین اقشار در کشورهای دیگر و لزوم عدم سکوت جهانی در مقابل دستگیری و زندانی کردن جولیان آسانژ را بیان کردم.

چگونه می شود انسانی آزاده بود اما با بریدن سر آزادی آرام و قرار داشت؟! چگونه می شود مدعی شد که هنرمندی نقاش، مجسمه ساز، شاعر، نویسنده، روزنامه نگار، کارگردان و روشنفکر و آوانگارد هستیم اما در مقابل چنین اخبار و ویدئوهایی که در آن "آزادی" و "آزادی بیان" را شکنجه می کنند و با پوتین از روی آن رد می شوند و بدنش را می شکفانند سکوت اختیار کنیم؟ شکنجه نشویم و آزار نبینیم...

خب در ایران شد. در ایران ظاهرا خیلی مسائل شدنی ست.

وقتی فیلم سنگسار یک بچه خرس توسط یک عده غیرانسان و لمپن های لندهور منتشر شد و میلیونها نفر آنرا دیدند و هیچ اثری خلق نشد و هیچ نوشته ای نوشته نشد یک مسئله به خوبی برهنه و عریان به رقص درآمد: بی فرهنگی در فرهنگ ما ریشه دوانده است. اساتید و پیشکسوتان مثلا انتلکت و با فرهنگ ما در مقابل چنین توحش هایی کک شان نمی گزد.

با مردمی روبرو هستیم که نه اعتراض را می شناسند و همواره اعتراضاتشان حتی به حق به بیراهه و آشوب میرود و نه سکوت به جا و ضایعه سکوت نابجا را. چرا؟ چون پیشکسوتانی داریم جاهل و نادان که وظیفه شان اگر تعلیم این مسائل است به مسائل دیگر پرداخته اند. این سکوت ها تاریخی و نابجاست. اگر مصله شدن آزادی در دستگیری و فرستادن آسانژ به گوانتاناموی بریتانیایی و توحش و بربریت سنگسار یک بچه خرس نتواننسته است تا امروز منجر به خلق یک اثر هنری یا پرفورمنس یا شعر یا هر حرکت و جنبشی در این راستا شود پس به مردم ایران تسلیت می گویم که فاقد قشری به نام هنرمند هستند. ما هنرمند نداریم گرچه خداروشکر رونامه نگار و فعال مدنی اندکی داریم.

به پیشکسوتان و اساتید پر کبکبه و دبدبه تبریک عرض می کنم. دغدغه فرهنگی و روح حساس انسانی شان در مقابل توحش و فرورفتن آهن ها در روح زندگی و منفجر کردن "آزادی بیان" عریان شده است.

لینک مصاحبه در لزوم عدم سکوت مقابل دستگیری جولیان آسانژ:

1+





اخبار مرتبط

  • جلیل مرتضوی:اکنون وقت بازی ایران است/فرامرز دادرس: کاکه باوه،پیشمرگه کومله، بخاطر مخالفت با سفر ظریف اخراج نشد
  • نیوزویک-لیست مقامات آمریکا که از مجاهدین پول دریافت کرده اند
  • نماینده سنای آمریکا: هدف مجاهدین آموزش تروریست علیه ایران است
  • رفتار متناقض رسانه های گروهکهای کردی در مسئله دستگیری نیروهای نفوذی در داخل کشور
  • فرامرز دادرس: واکنش اپوزیسیون به حضور سفر ظریف/نفتکش آدریان و کلاهی که ایران سر دنیا گذاشت
  • ابوالقاسم گلستانی-راجر واترز در دفاع از جولیان آسانژ
  • حشمت رئیسی:آیا صهیونیزم ستیزی؍ یهودی ستیزی است؟ نفوذ گسترده موساد در سرویس های امنیتی ایران
  • تصویب شهادت فروشی یا کودتا اقتصادی علیه کشور
  • پاسخی بگذارید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *