سنگسار بچه خرس و جولیان آسانژ در گوانتانامو-فاجعه ای به نام سکوت در هنرمندان و روشنفکران

یک تیر 98 – سارا زهیری- ان آی تی وی نیوز

کمتر از ده روز پیش در مصاحبه ای با us iran tv با آقای جلیل مرتضوی از لزوم همبستگی در مقابل دستگیری جولیان آسانژ، بنیانگذار سایت افشاگر ویکی لیکس و بنیانگذار رسانه های جدید و مستقل سخن گفتم. در آن مصاحبه به وضعیت اسفبار جولیان آسانژ در زندان بلمارش لندن که به گوانتامویِ بریتانیا معروف است اشاره کردم و تماس گروه های صلح و الیت بسیاری از کشورها جهت همبستگی هنرمندان و الیت و روشنفکران و نویسندگان ایرانی به سایر همین اقشار در کشورهای دیگر و لزوم عدم سکوت جهانی در مقابل دستگیری و زندانی کردن جولیان آسانژ را بیان کردم.

چگونه می شود انسانی آزاده بود اما با بریدن سر آزادی آرام و قرار داشت؟! چگونه می شود مدعی شد که هنرمندی نقاش، مجسمه ساز، شاعر، نویسنده، روزنامه نگار، کارگردان و روشنفکر و آوانگارد هستیم اما در مقابل چنین اخبار و ویدئوهایی که در آن “آزادی” و “آزادی بیان” را شکنجه می کنند و با پوتین از روی آن رد می شوند و بدنش را می شکفانند سکوت اختیار کنیم؟ شکنجه نشویم و آزار نبینیم…

خب در ایران شد. در ایران ظاهرا خیلی مسائل شدنی ست.

وقتی فیلم سنگسار یک بچه خرس توسط یک عده غیرانسان و لمپن های لندهور منتشر شد و میلیونها نفر آنرا دیدند و هیچ اثری خلق نشد و هیچ نوشته ای نوشته نشد یک مسئله به خوبی برهنه و عریان به رقص درآمد: بی فرهنگی در فرهنگ ما ریشه دوانده است. اساتید و پیشکسوتان مثلا انتلکت و با فرهنگ ما در مقابل چنین توحش هایی کک شان نمی گزد.

با مردمی روبرو هستیم که نه اعتراض را می شناسند و همواره اعتراضاتشان حتی به حق به بیراهه و آشوب میرود و نه سکوت به جا و ضایعه سکوت نابجا را. چرا؟ چون پیشکسوتانی داریم جاهل و نادان که وظیفه شان اگر تعلیم این مسائل است به مسائل دیگر پرداخته اند. این سکوت ها تاریخی و نابجاست. اگر مصله شدن آزادی در دستگیری و فرستادن آسانژ به گوانتاناموی بریتانیایی و توحش و بربریت سنگسار یک بچه خرس نتواننسته است تا امروز منجر به خلق یک اثر هنری یا پرفورمنس یا شعر یا هر حرکت و جنبشی در این راستا شود پس به مردم ایران تسلیت می گویم که فاقد قشری به نام هنرمند هستند. ما هنرمند نداریم گرچه خداروشکر رونامه نگار و فعال مدنی اندکی داریم.

به پیشکسوتان و اساتید پر کبکبه و دبدبه تبریک عرض می کنم. دغدغه فرهنگی و روح حساس انسانی شان در مقابل توحش و فرورفتن آهن ها در روح زندگی و منفجر کردن “آزادی بیان” عریان شده است.

لینک مصاحبه در لزوم عدم سکوت مقابل دستگیری جولیان آسانژ:

1+





اخبار مرتبط

  • درخواست دوباره امیرعباس فخرآور از ترامپ برای حمله نظامی و تحریم بیشتر مردم ایران
  • در پی تجزیه طلبی بی بی سی-مهاجرانی هم از بی بی سی رخت بست
  • خبرنگار اعزامی بی بی سی در تهران و قم- پاسخ مردم ایران به تحریم های آمریکا و ترامپ
  • همزمانی عجیب طرح حجاب با اتفاقات مهم ملی
  • استفاده مریم رجوی از “مصدق” و مبارزات ملی ایران
  • نهادهای امنیتی ورود کنند- اسرار انرژی ایران در دست شریک اسرائیل
  • سردبیر اعتماد:کسی حق ندارد حتی به بی حجاب ها توهین کند
  • حجت الاسلام نیازی:واقعیت نقش سعید امامی در قتلهای زنجیره ای چه بود؟
  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *