محمد سهیمی-31سال از سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران توسط آمریکا و شهادت 290 انسان بیگناه گذشت

12 تیر 97 – محمد سهیمی- ان آی تی وی نیوز

سی‌ و یک سال از سرنگونی هواپیمای مسافری ایران توسط آمریکا و شهادت ۲۹۰ انسان بی‌ گناه گذشت

محمد سهیمی نوشت: در ساعت ۱۰ و ۱۷ دقیقه صبح ۳ جولای ۱۹۸۸ هواپیمای ایرباس A۳۰۰ هواپیمایی ملی‌ ایران با ۲۷۴ مسافر از جمله ۶۶ کودک و نوجوان، و ۱۶ خلبان و خدمه بعنوان پرواز ۶۵۵ از فرودگاه بندر عباس به پرواز درامد تا به دوبی رود. مسیری که هواپیما در آن پرواز میکرد مسیر هواپیماهای غیر نظامی بود که هر روز مورد استفاده قرار میگرفت. آن پرواز هم پرواز هر روزه بود. خلبان هواپیما، مرحوم کاپیتان محسن رضائیان، ۳۷ ساله، یکی‌ از مجرب‌ترین خلبانان با ۷،۰۰۰ ساعت تجربه پرواز بود. هواپیما همچنین سیگنال squawk را که مخصوص هواپیما‌های مسافری است مخابره میکرد. خلبانان هواپیما هم با برج کنترل دوبی و هم با برج کنترل در بندر عباس با زبان انگلیسی‌ در تماس بودند. چون کل پرواز فقط ۲۸ دسقیقه بود، سقف پرواز هواپیما فقط ۱۴،۰۰۰ پا بیشتر نبود.

در آن زمان نیروی دریایی آمریکا به همراه کشتی‌های جنگی پیمان ناتو در خلیج فارس حضور داشتند تا از نفت کش‌هایی‌ که با پرچم کشور‌های عرب جنوب خلیج فارس حرکت میکردند حمایت کنند. ناو جنگی آمریکا به نام وینسنس USS Vincennes با فرماندهی کاپیتان ویلیام راجرز، برخلاف ادعای اولیه آمریکا [که بعد‌ها تصحیح شد]، در آبهای ساحلی ایران بود. دو موشک به طرف هواپیما شلیک شد که یکی‌ از آنها به هواپیما اصابت نمود و آنرا سرنگون نمود. تمامی ۲۹۰ سرنشین هواپیما جان خودرا از دست دادند. ۲۵۴ سرنشین و خدمه هواپیما ایرانی بودند؛ ۱۳ نفر اهل امارات؛ ۱۰ نفر اهل هند؛ ۶ نفر اهل پاکستان؛ ۶ نفر اهل یوگسلاوی [سابق] و ۱ نفر اهل ایتالیا.

در ابتدا آمریکا ادعا نمود که هواپیمای مسافری را با یک جنگنده http://xn--f–obem.com/ ایران اشتباه گرفته، و چون تصور میکرد که هواپیما قصد حمله دارد، آنرا سرنگون نمود. بسیاری، از جمله خود من، معتقدند که سرنگونی عمدی بود. آمریکا خود کمیسیونی به ریاست دریادار ویلیام فوگرتی تشکیل داد تا به این موضوع رسیدگی کند. تا به امروز فقط بخشی از گزارش کمیسیون منتشر شده است، ولی‌ بخش منتشر شده تمامی اطلاعات بالا را تائید نمود، اگرچه همچنین ادعا کرد که ایران نیز بخشی از مسئولیت این فاجعه را باید بر عهده گیرد، چون هواپیمای مسافری خودرا در مسیری کم عرض در نزدیکی‌ ناحیه جنگی میفرستاد، در حالیکه آن مسیر، همانطور که در بالا ذکر شد، سالها بود که مورد استفاده قرار میگرفت. کاپیتان راجرز، بنا بر شهادت همقطاران خود که در کشتی‌های جنگی آمریکا در خلیج فارس حضور داشتند، رفتار بسیار تندی با کشتی‌های ایران داشت و دنبال بهانه میگشت تا به کشتی‌های ایران حمله کند، و چهار هفته قبل از سرنگونی آن هواپیما نزدیک بود هواپیمای دیگری را سرنگون کند. بعد ها، ملوانان و نیروهای آمریکا که در ناو وینسنس بودند، از جمله خود کاپیتان راجرز در سال ۱۹۹۰، انواع و اقسام مدال خدمت و شجاعت گرفتند.

پس از شکایت ایران به دادگاه بین المللی، در سال ۱۹۹۶ آمریکا قبول کرد که مبلغ ۳۰۰،۰۰۰ دلار به بازماندگان هر کدام از هموطنان ما که در زمان شهادت شاغل بودند، و ۱۵۰،۰۰۰ برای هرکدام که شاغل نبودند [از جمله کودکان و نوجوانان] پرداخت کند که کل مبلغ ۶۱.۸ میلیون دلار بود. آمریکا در یاداشتی برای آن فاجعه ابراز تاسف نمود، ولی‌ هیچگاه برای آن عذرخواهی نکرد. دقیقا هفت هفته بعد از آن فاجعه اتش بس بین ایران و عراق آغاز شد.

خداوند روح آن جان بختگان را رحمت کنند. این فاجعه در ذهن تاریخی کشور و مردم جاودانی است، بخصوص در این دوران بحرانی‌ باید بخاطر داشته باشیم که با حمایت از عراق در جنگ هشت ساله با کشور ما، و فاجعه‌های از این نوع بر سر مردم ما چه آوردند.

0





اخبار مرتبط

  • درخواست دوباره امیرعباس فخرآور از ترامپ برای حمله نظامی و تحریم بیشتر مردم ایران
  • در پی تجزیه طلبی بی بی سی-مهاجرانی هم از بی بی سی رخت بست
  • خبرنگار اعزامی بی بی سی در تهران و قم- پاسخ مردم ایران به تحریم های آمریکا و ترامپ
  • همزمانی عجیب طرح حجاب با اتفاقات مهم ملی
  • استفاده مریم رجوی از “مصدق” و مبارزات ملی ایران
  • نهادهای امنیتی ورود کنند- اسرار انرژی ایران در دست شریک اسرائیل
  • سردبیر اعتماد:کسی حق ندارد حتی به بی حجاب ها توهین کند
  • حجت الاسلام نیازی:واقعیت نقش سعید امامی در قتلهای زنجیره ای چه بود؟
  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *