ايران امروز ما، به رهبر سياسي اي كه زن ايران نشين باشد نيازمند است

زني كه خود براي مام ميهن، دايه، براي تك تك هموطنانش خواهر و براي غير هموطنانش يك مدير كاريزماتيك پيشرو بِه حساب آيد!
زني كه دستان پر مهرش نشان ياريگري باشد نه مشت گره خورده بِه خشم و نه كف دستي بصورت سيلي ...
زني كه ايران را مثل مادر يا مثل فرزند دوست بدارد....
اينبار همّت كنيم يك زن را انتخاب كنيم و البته و صد در صد نه فائزه رفسنجاني و امثالهم....
(اين يك نظر شخصيست كه ميتواند اشتباه باشد ولي تحمل چهل سال مرداني كه صحنه سياست را جولانگاه خواست شخصيشان كرده اند ثابت كرده هيچ مرد اهل سياستي منفعت مليش اولويتش نبوده! از بني صدر و بازرگان و مرحوم يزدي بگيريد تا مرحوم رفسنجاني و روحاني و 

1+





دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *