انتشار کتاب ممنوعه داگ ولنتاین: سازمان سیا، جرائم سازمان یافته

Operation Starlight, a U.S. Marine Corps search and destroy operation south of Chu Lai.  VC casualties stood at 599 killed and six captured.  Viet Cong prisoners await being carried by helicopter to rear area.  August 1965.  JUSPAO.  (USIA)
EXACT DATE SHOT UNKNOWN
NARA FILE #:  306-MVP-21-2
WAR & CONFLICT BOOK #:  415

نوزده شهریور 96 -سارا زهیری- ان آی تی وی نیوز

 در برنامه فونیکس، در چهل مرکز بازجویی، 20,000 مظنون کشته و چندین هزار نفر دیگر شکنجه شدند. مقامات مرتبط با این برنامه، چندی بعد اعتراف کردند که شمار زیادی از کشته شده‌ها از افراد رده پایین «ویت کنگ» بوده‌اند و بسیاری حتی هیچ ارتباط مهمی با چریک‌ها نداشته‌اند.

کتابی با عنوان "سازمان سیا به عنوان جرایم سازمان یافته: چگونگی عملیات غیرقانونی آسیب رسان به آمریکا و جهان"، مجموعه مقالات تازه به روز شده و از مصاحبه های اخیر داگ ولنتاین است. این کتاب که در مورد بخشی از تاریخ که در حال حاضر به ندرت ذکر شده است بحث می کند برای درک اینکه ما وارد دوره ترامپ می شویم بسیار حیاتی است و به چهار بخش تقسیم می شود که اولین آن برنامه فینیکس سازمان سیا در ویتنام است. دوم اینکه چگونه آژانس جنگ علیه مواد مخدر را مدیریت می کند؛ سوم اینکه چگونه برنامه فونیکس به عنوان الگو برای امنیت ملی و جنگ علیه تروریسم مورد بررسی قرار گرفت. و چهارمین نگاهی به نفوذ سیا در رسانه ها می زند.

سازمان سیا  برنامه فونیکس در ویتنام جنوبی در سال 1967 را به عنوان وسیله ای برای شناسایی، گرفتن، بازداشت، بازجویی و قتل رهبران غیر نظامی شورشی ایجاد کرد. همانطور که در کتاب توضیح داده شده، این برنامه به عنوان الگو برای امنیت داخلی و همچنین برای جنگ با تروریسم و جنگ علیه مواد مخدر تبدیل شده است.

گزیده ای که در زیر ویرایش شده است،  بر برنامه غیرقانونی جاسوسی سازمان سیا، هرج و مرج، تمرکز دارد،  که از این کتاب حذف شد. این مصاحبه از مصاحبه ای است که ولنتاین با گیلرمو جیمنز در نوامبر 2014 انجام داد، که آنزمان با عنوان "سیا به فینیکس تبدیلشده" منتشر شد

گوییلرمو جیمنز: برنامه فونیکس اخیرا توسط "اوپن رود" به عنوان برخی از کتاب های ممنوعه منتشر شده است. اگر اشکالی ندارد به ما بگویید چگونه کتاب " برنامه فونیکس " شما برای یک مجموعه انتخاب شد. شما از این علاقه ای که اخیرا به برنامه فونیکس ایجاد شده چه اطلاعی دارید؟

ولنتاین: هنگامی که این کتاب در سال 1990 منتشر شد، در نیویورک تایمز یک بررسی بسیار وحشتناک داشت. مورلی سیفر، که خبرنگار در ویتنام بوده است، این بررسی را نوشت. مورلی سیفر تمام بار اصلی کتاب را از بین برد چرا که من گفتم برنامه فونیکس هرگز موفق نخواهد شد اگر خبرنگاران در ویتنام تحت پوشش سیا قرار نگیرند و در خدمت این سازمان نباشند.

چند تن از افسران ارشد سیا نیز چنین گفتند: "و همین روال همیشه در دفتر من بوده است. او یک بطری ویسکی را آورده و به او می گوید که چه اطلاعاتی از اتفاقات دارد." خبرنگاران مشهور می دانستند چه اتفاقی می افتد، اما در ازای دسترسی به آنها در مورد آن گزارش نمیدادند و سکوت می کردند. من در این کتاب به طور خاص درباره نیویورک تایمز گفتم. بنابراین من نه تنها سیا را خشمگین کردم، بلکه همچنین مراکز تحت پوشش آنها در ویتنام را نیز خشمگین کردم.

بین این دو چیز، این کتاب به سمت یک قضاوت درست پیش نرفت. تایمز به آقای سیفر نصف صفحه اختصاص داد تا بررسی خود را بنویسد، که عجیب و غریب بود. پاسخ معمول این است که فقط یک کتاب مانند برنامه فینیکس را نادیده بگیریم. اما نظرسنجی نیویورک تایمز کتاب عملکردی بزرگتر را فراهم می کند؛ او با این نوشتار به نخبگان رسانه و "روشنفکران" آموخت که در برابر من این کتاب چه فکر کنند و چه بگویند. بنابراین  سیفر گفت که کتاب من ناسازگار است، زیرا شبکه های بوروکراتیک را که تضاد بین سیاست و واقعیت عملیاتی را پنهان می کنند، فاش کرد. این کتاب بیل کلبی [که فونیکس را برای آژانس اداره کرد و بعدها مدیر سیا شد] را به عنوان دروغگو معرفی می کرد. و آقای سیفر از اینکه من دوست و حامی اش را بعنوان ادیسه مدرن معرفی نکردم ناراحت شد.

خوشبختانه انقلاب اینترنت باعث شد مردم محدود به برخی رسانه ها و شبکه ها نباشند.آنها می توانند امروز روسیه را گوش کنند و طرف دیگر داستان را بدست آورند. بنابراین مارک کریسپین میلر و فیلیپ راپاپورت در  " جاده باز"، برنامه ی فینیکس را برای اولین بار به چاپ رساندند. و این کتاب دوباره متولد شده است. با تشکر از ظهور کتاب الکترونیکی، ما به یک قشر مخاطبین از افراد متخصص و علاقه مند دسترسی پیدا کردیم که 25 سال پیش امکان پذیر نبود.

جیمنز: من می خواهم با شما در مورد آن صحبت کنم اما ابتدا می خواهم در مورد نفوذ سیا به رسانه های آمریکایی صحبت کنم. من در این مورد کنجکاو هستم، زیرا به طریقی که شما آن را توصیف می کنید، این یک تلاش عمدی برای سانسور رسانه ها نیست. در نتیجه رابطه ای که در حال حاضر وجود دارد، خود سانسوری زیادی وجود دارد. این چطور است؟

رسانه ها خود را راهی برای سازمان سیا می سازند. مامورین  سیا در سراسر جهان، درگیر در قتل و ضرب وشتم هستند، و رسانه ها خبرنگاران را پوشش می دهند. خبرنگاران و افسران  پرونده هر دو رئیس بالاتری دارند و هر چه شما به بالادستی نزدیک شوید به کارفرما نزدیک تر شده اید.  دستورالعمل های ایدئولوژیک بیشتر به سمت بالا بر می گردند. برای پیوستن به سیا، شما باید آزمون ارزیابی روانشناختی را رد کنید. آنها نمی خواهند کسی را که به مردم فقیر احترام می گذارد، استخدام کند. این افراد بی رحم هستند که سرپرستی سرمایه داری را خدمت می کنند. آنها بال سمت راست رئسا هستند، وظیفه رسانه ها این است که از آنها محافظت کنند. ویراستاران تنها خبرنگارانی را استخدام می کنند که از لحاظ ایدئولوژیک خالص هستند، درست مانند اینکه شما نمی توانید به سیا برسید اگر شما یک کمونیست هستید یا فکر می کنید سیا باید از قانون پیروی کند.

این همان چیزی است که در رسانه ها وجود دارد. اگر با فلسطینیان همدردی کنید و یا گزارش دهید که چگونه اسرائیل زمین آنها را برای 67 سال سرقت کرده است، نمی توانید در سی ان ان کار کنید. دقیقه ای که چیزی را بگویید که باعث آزار اسرائیلی ها شود  و اسرائیل را خدشه دار کند شما اخراجید. افرادی که این محدودیتهای ایدئولوژیکی را اجرا می کنند، سردبیران و ناشران هستند. برای مثال دیانا مگنای، در حالی که بمباران بیرحمانه شهروندان فلسطینی توسط اسرائیلی ها را در غزه در سال 2014  پوشش می دهد، دیانا مگنای توسط گروهی از متجاوزان اسرائیلی مورد آزار و تهدید قرار گرفت که از کشتار شاد  و راضی بودند. بعدا مگنای به آنها عنوان "ذوب" در صدای جیر جیر اشاره کرد. او مجبور شد عذرخواهی کند، به مسکو منتقل شود و برای همیشه از اسرائیل تبعید شود.






Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *